കഥ-കനൽച്ചെപ്പ്

കനൽച്ചെപ്പ്

അമ്പലപ്പറമ്പിലെ പഴയ ആൽമരച്ചുവട്ടിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ മാധവന്റെ മനസ്സ് പൂർണ്ണമായും ശൂന്യമായിരുന്നു. കഴിഞ്ഞ ഏതാനും ആഴ്ചകളായി വിധി അയാളെ പരീക്ഷിക്കുകയാണ്. ബിസിനസ്സിലെ തകർച്ചയും കൂട്ടുകാരുടെ വഞ്ചനയും അയാളെ പാപ്പരാക്കി. നാളെയെക്കുറിച്ച് ആലോചിക്കുമ്പോൾ നെഞ്ചിൽ ഒരു കനൽ എരിയുന്നതുപോലെ തോന്നും.

അപ്പോഴാണ് അയാൾ ഫോണിലേക്ക് നോക്കിയത്. ഒരു കൂട്ടുകാരൻ അയച്ച മെസ്സേജ് ആയിരുന്നു അത്: "സഹിക്കാൻ പറ്റുന്നതിൽ അധികമാണ്" എന്ന് ടൈപ്പ് ചെയ്തുവെച്ചിട്ട് അയക്കാതെ മാധവൻ അത് ഡിലീറ്റ് ചെയ്തു. തന്റെ വേദനകൾ ആരോട് പങ്കുവെക്കാൻ?

"എന്താ മാധവാ, വലിയ ആലോചനയിലാണല്ലോ?"

പെട്ടെന്നാണ് ആ ശബ്ദം കേട്ടത്. നോക്കിയപ്പോൾ നാട്ടിലെ പഴയ ചായക്കടക്കാരൻ വാസുവേട്ടനാണ്. ചുളിവുകൾ വീണ മുഖത്ത് എപ്പോഴുമുള്ള ആ ചിരിയുമായി അയാൾ മാധവന്റെ അടുത്തിരുന്നു.

"ഒന്നുമില്ല വാസുവേട്ടാ, ചുമ്മാ ഇരുന്നതാ," മാധവൻ ഒഴിഞ്ഞുമാറാൻ ശ്രമിച്ചു.

"എല്ലാം മാറും മാധവാ... ഈ ആൽമരം കണ്ടിട്ടില്ലേ? എത്ര വേനലിൽ ഇതിന്റെ ഇലകളെല്ലാം കൊഴിഞ്ഞുപോയിട്ടുണ്ട്. അപ്പോഴൊക്കെ നമ്മൾ വിചാരിക്കും ഇത് ഉണങ്ങിപ്പോയെന്ന്. പക്ഷേ, ഒരു മഴ പെയ്യുമ്പോൾ വീണ്ടും തളിർക്കും. മനുഷ്യന്റെ ജീവിതവും അങ്ങനെയാ. വീഴ്ചകൾ ഒന്നിന്റെയും അവസാനമല്ല, പുതിയൊരു തുടക്കത്തിന്റെ മുന്നോടിയാണ്."

വാസുവേട്ടൻ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റ് നടന്നുപോയി. അയാൾ പറഞ്ഞ ലളിതമായ ആ വാക്കുകൾ മാധവന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു പുതിയ വെളിച്ചം നിറച്ചു.

താൻ ഒറ്റയ്ക്കല്ലെന്നും, തനിക്ക് ചുറ്റുമുള്ള കൊച്ചു കൂട്ടായ്മകളും മനുഷ്യരും തനിക്ക് തണലാകാൻ ഉണ്ടെന്നും അയാൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. തോറ്റുകൊടുക്കാൻ മാധവൻ തയ്യാറല്ലായിരുന്നു. മനസ്സിലെ സങ്കടങ്ങളുടെ കനൽച്ചെപ്പ് അടച്ചുവെച്ച്, പുതിയൊരു നാളേക്ക് വേണ്ടി പോരാടാൻ അയാൾ ഉറപ്പിച്ചു. കാരണം, ജീവിതം ഇനിയും ബാക്കിയുണ്ട്!

written by Madhavan Taliparamba